Modrzewo (nazwa historyczna do 1945 r.: MODEROW)
Widok na domy i ulicę Modrzewa
Komunikacja: Miejscowość położona jest wzdłuż drogi powiatowej Tarnowo – Sierakowo oraz drogi gminnej w kierunku Koloni Modrzewo. Przystanek PKS usytuowany jest w centralnej części miejscowości przy drodze powiatowej. Najbliższy przystanek PKP znajduje się w Tarnowie w odległości ok. 2 km.
Rys historyczny: Wieś o rodowodzie słowiańskim. Należała do dóbr joannitów z Suchania. W 1628 r. wieś podlegała zarządowi dóbr książęcych w Szadzku i w spisach z tegoż roku zarejestrowano: 30 łanów chłopskich, 4 zgrodników, karczmarza, pasterza, tkacza, krawca. Po regulacji gruntów przeprowadzonych w l. 1828 – 1831 10 mórg z 2 mieszkańcami należało do Suchania. Ok. 1868 r. odnotowano we wsi: gospodarstwo sołtysa, 18 dużych pełnorolnych gospodarstw chłopskich, 4 połówkowe, 12 chałupników – gospodarujacych na ponad 3000 morgach. W zabudowie były 54 budynki mieszkalne, 3 przemysłowe i 66 innych (w tym 56 gospodarczych). W 1925 – 54 budynki mieszkalne; łączny areał gospodarstw – 816 ha, 15 gospodarzy posiadało ponad 20 ha (największe gospodarstwo sołtysie 120 ha).
Liczba mieszkańców:
1859 r. - 353
1865 r. - 353
1925 r. - 290
2006 r. - 171
2007 r. - 166
2008 r. - 167
Przemysł i technika:
młyn – obecnie istniejące zabudowania młyna (przy nr 8) powstały w l. 30. XX w.
wiatrak – był posadowiony na płd. – wsch. od zabudowań wsi. Obecnie nie istnieje.
Instytucje kościelne i świeckie:
Kościół – pierwsza informacja dotycząca kościoła w Modrzewie pochodzi z napisu na portrecie Philippusa Redtel’a,, który był od 1611 r. pastorem w Nosowie i Modrzwie. W 1840 r. ewangelicki kościół filialny parafii w Nosowie. W tym czasie na uposażeniu kościoła było 101 mórg ziemi.
Data budowy pierwszego kościoła w Modrzewie nie znana. Mógł powstać w XVI – XVIII w.
Kościół w Modrzewie
Z 1720 r. pochodzi wolnostojąca drewniana dzwonnica przy zachodniej ścianie szczytowej nowego kościoła, wzniesionego w 1825 r. Jest to kamienna budowla salowa o cechach neogotyku. Obecnie filialny kościół rzymsko – katolicki.
Przytułek – odnotowany w 1864 r. Obecnie nie istnieje.
Szkoła – wzmiankowana w 1840 r., pod patronatem królewskim. Na utrzymanie szkoły przeznaczono ponad 7 mórg oraz dotacje z kasy kościelnej i gminnej. Obecnie nie istnieje.
Karczma – wzmiankowana w 1628 r. Obecnie nie istnieje.
Powierzchnia: 5,47 km2
Liczba ludności: 166 mieszkańców (stan na 31.03.2009r.)
Funkcja: rolnicza
Położenie geograficzne: miejscowość położona w obrębie Równiny Stargardzkiej – Równiny Modrzewskiej, na terenie lekko wyniesionym w otoczeniu łąk i pól. Na zachód od zabudowań płynie rzeka Rzeczyca. Na płn. zabudowania dochodzą do linii kolejowej Stargardz Szczeciński – Recz.
Układ przestrzenny: wieś o czytelnym układzie wsi ulicowej (zwarta zabudowa rozlokowana po obu stronach ulicy) i nawarstwieniami. Tradycyjne formy zabudowy siedlisk. We wsi pozostał dobrze zachowany zespół tradycyjnej zabudowy mieszkalnej i gospodarczej o walorach zabytkowych. |
