Żukowo (nazwa historyczna: Suckow, Succow an der Ihna (do 1945r.)

Powierzchnia: 12,34 km2

Liczba ludności: 311 mieszkańców (stan na 31.03.2009r.)

Funkcja: rolnicza

Położenie geograficzne: miejscowość położona w obrębie Równiny Stargardzkiej – Zbocza Trzebiatowsko – Żukowskiego, na krawędzi doliny rzeki Iny. Założona w odległości ok. 1 km od rzeki, równolegle do jej koryta. Żukowo leży w otoczeniu łąk i pól uprawnych.

Układ przestrzenny: Średniowieczny układ kościelnej wsi owalnicowej (zwarta zabudowa rozlokowana wokół wewnętrznego placu) z obszernym placem w centrum wsi - pozostał czytelny do dziś. W ok. połowie zostały zachowane historyczne zagospodarowania zagród. Zespół zabudowy o walorach zabytkowych jest nieliczny. W ostatnich latach wiele starych domów przebudowano i postawiono nowe o architekturze obecnej tradycjom budownictwa lokalnego. Żukowo to wieś o dobrej kondycji ekonomicznej, utrzymująca się z rolnictwa. Występują tu gospodarstwa specjalizujące się w chowie bydła mlecznego, trzody chlewnej oraz hodowli koni sportowych.

 Widok na ulicę i domy Żukowa

Komunikacja: miejscowość położona jest wzdłuż drogi gminnej Krapiel- Żukowo – Brudzewice łączącej się we wschodniej części miejscowości Żukowo – Wybudowanie Żukowo. Przystanki PKS usytuowane są w centralnej części miejscowości oraz przy drodze krajowej nr 10 w odległości ok. 2,2 km od centrum miejscowości.

Rys historyczny: Pierwsza wzmianka pochodzi z 1237 r. kiedy to wieś przekazana została joannitom ze Stargardu Szcz. W tym też czasie w Żukowie była siedziba rycerskiego rodu de Suckow, związanego z zakonem joannitów. Ród ten występuje w dokumentach pomorskich do l. 60. XVIII w. Po kasacji zakonu joannickiego na Pomorzu, majątek włączono do dóbr książąt zachodniopomorskich a część wsi należała do Maxa Bork. W 1748 r. część wsi z gospodarstwem sołtysa i 21 zagrodami chłopskimi wykupił Friedrich Lupold von Wedel z Krępcewa. Pod k. XVIII w. Cała wieś należała do rodu von Blankenburg z Mechowa. Po regulacji gruntów w 1825 r. tylko sam majątek przeszedł w posiadanie rodziny Klockow.Według danych z 1868 r. w Żukowie obok chłopskiej wsi był majątek szlachecki z 651 morgami, 13 budynkami mieszkalnymi i 11 gospodarczymi. Od 1839 r. właścicielem majątku był August Wilhelm Gehrke. Ponadto we wsi zarejestrowano: 18 dużych gospodarstw chłopskich, 5 połówkowych, 4 zagrodnicze i 10 chałupników – łącznie 91 właścicieli gospodarujących na areale ponad 4607 mórg, w zabudowie 95 budynków mieszkalnych, 4przemysłowe i 77 gospodarczych. W 1925 r. łącznie było 116 budynków mieszkalnych (135 rodzin) a ogólna powierzchnia gruntów wynosiła 1343 ha.

Liczba mieszkańców:
1859 r. – 716
1865 r. – 710
1925 r. – 617
2006 r. – 305

2007 r. - 308

2008 r. - 310

Przemysł, technika, instytucje świeckie i kościelne:
Kościół – jest to XV wieczny kościół późnogotycki zbudowany z kamieni polnych w formie budowli salowej, zakończonej od wschodu trójbocznie, z masywną kamienną wieżą przy elewacji zachodniej. Barokowe zwieńczenie wieży wykonano w 1 poł. XVIII w. a w XIX w. wieżę zwieńczono stożkowym hełmem. Na elewacjach zachowały się gotyckie ostrołukowe portale i okna. Teren dawnego cmentarz przykościelnego ogrodzony jest kamiennym murem. Postawiony został jako świątynia rzymsko – katolicka, po reformacji – protestancka. W 1840 r. była tu parafia ewangelicka z filią w Słodkówku, pod patronatem królewskim, z uposażeniem ponad 150 mórg gruntów. Obecnie filialny kościół rzymsko katolicki Parafii MBNP w Suchaniu. Kościół wyremontowany został w latach 80 – tych.

 Żukowo – masywna wieża kościoła zwieńczona stożkowym hełmem

Szkoła – w 1840 r. na uposażenie szkoły było 9 mórg ziemi oraz świadczenia w naturze mieszkańców wsi. Obecnie istniejący budynek szkolny pochodzi z pocz. XX w.
Dwór/pałac – obecnie istniejąca budowa powstała w 3 ćw. XIX w. Jest to obszerny, parterowy budynek, przykryty naczółkowym dachem.
Folwark – data założenia nie znana. Według danych z 1868 r. do majątku rodziny Geherke należało 651 mórg gruntów oraz 13 budynków mieszkalnych i 11 gospodarczych. W 1892 był to mały folwark o pow. 164 ha należący do Alberta Geherke. W latach 80. XX w. zabudowania folwarku posadowione były na wschodnim krańcu wsi, na wyniesieniu terenu po płd. stronie ulicy. Otaczały one dziedziniec o kształcie prostokąta. Płn.. granicę dziedzińca wyznaczał XIX - wieczny dwór. Obecnie układ dziedzińca jest słabo czytelny a zachowane budynki gospodarcze pochodzą z k. XIX w.
Kuźnia – istniejący budynek (nr 68) pochodzi z pocz. XX w. Postawiony nad stawem na zach. krańcu wsi, w miejscu w którym tradycja lokalizacji kuźni sięga starszych czasów.
Młyn – wodny założony został na zach. krańcu wsi nad ciekiem wodnym (dopływem Iny). Data założenia nie znana. W 1866 r. młynem zarządzała wdowa Adamy. Z zabudową młyna były prawdopodobnie związane budynki nr 5 (dawny młyn ?) i 5 (dom młynarza?).